37. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΙΔΕΩΝ-SPIRITUAL BANKS OF IDEAS

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΙΔΕΩΝ-SRIRITUAL BANKS OF IDEAS H σημερινή αρνητική...


Διαβάστε Περισσότερα

36.OI AΣTΡIKOI KYKΛIKOI ΧΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ-ASTRAL CIRCULAR CHORUS OF HELLINES-GREEKS...

OI AΣTΡIKOI KYKΛIKOI ΧΟΡΟΙ ΤΩΝ...


Διαβάστε Περισσότερα

35.Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

...


Διαβάστε Περισσότερα

34.ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ - Ο Οραματιστής Ευεργέτης της Ανθρωπότητας...

ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ - Ο Οραματιστής Ευεργέτης της Ανθρωπότητας ...


Διαβάστε Περισσότερα

33. ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ANΘEΣTHΡIA

...


Διαβάστε Περισσότερα

ANΘEΣTHΡIA - Η ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ


Διαβάστε Περισσότερα

32.EΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ - Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

EΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ - Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ...


Διαβάστε Περισσότερα

EYTYXIΣΜΕΝΗ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

EYTYXIΣΜΕΝΗ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ...


Διαβάστε Περισσότερα

31.ΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΒΑΣΗ HAARP

ΟΙ ΦΡΟΥΡΟΙ...


Διαβάστε Περισσότερα

30.ΤΟ ΙΕΡΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ...

ΤΟ ΙΕΡΟ ΔΕΝΔΡΟ...


Διαβάστε Περισσότερα

29.Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΉΣ ΔΗΘΕΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ...

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΘΕΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Η Συγκριτική Μελέτη των Πολιτευμάτων αποδεικνύει ότι : Η Δημοκρατία ,ως το καλύτερο κοινωνικο-πολιτικό σύστημα που εφαρμόσθηκε στην Αρχαία Ελλάδα ,καθιστώντας άμεσα...


Διαβάστε Περισσότερα

28. Η ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

...


Διαβάστε Περισσότερα

27.ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ και ο Εθισμός στη Βία

...


Διαβάστε Περισσότερα

26.H δωρεάν οπτικοακουστική φυσική πλανητική-διαπλανητική Επικοινωνία και η κυριαρχία των ΗΠΑ...

H δωρεάν οπτικοακουστική φυσική πλανητική-διαπλανητική Επικοινωνία ...


Διαβάστε Περισσότερα

25.TO ΠOΛYTEXNEIO ZEI

...


Διαβάστε Περισσότερα

24.Δίκαιο και Δικαιοσύνη

...


Διαβάστε Περισσότερα

23.Η Σκλαβωμένη Παιδική Αθωότητα Σημαίνει Συναγερμό στις Κοινωνίες των Ανθρώπων...

Η Σκλαβωμένη Παιδική Αθωότητα σημαίνει Συναγερμό στις Κοινωνίες των Ανθρώπων ...


Διαβάστε Περισσότερα

22.Για την Ευρώπη του Πολιτισμού των Λαών-Αναζητώντας την Ευρωπαϊκή Ταυτότητα...

...


Διαβάστε Περισσότερα

21. Ο Έλλην Άνθρωπος - Η Αιγηίς - Ο Αρχαιότερος Μινωικός Υπολογιστής...

...


Διαβάστε Περισσότερα

03. Διονυσιακό Θέατρο Αθηνών - Προμηθεύς Δεσμώτης

Διονυσιακό Θέατρο Αθηνών - Προμηθεύς Δεσμώτης ...


Διαβάστε Περισσότερα

20. Η Κόρη Περσεφόνη είναι η Ψυχή μας

...


Διαβάστε Περισσότερα

19. Ο Θάνατος είναι Αναγέννηση

...


Διαβάστε Περισσότερα

18. Τα Μεγάλα Ελευσίνια Μυστήρια

Τα Μεγάλα...


Διαβάστε Περισσότερα

17. Η Αρπαγή της Περσεφόνης

...


Διαβάστε Περισσότερα

16. Ολυμπία - Αγώνες Ιδανικής Άμιλλας και Αυτοϋπέρβασης

...


Διαβάστε Περισσότερα

15. Επίδαυρος - Η Θεία Αυτοθεραπεία του Ασκληπιού

Επίδαυρος - Η Θεία Αυτοθεραπεία του Ασκληπιού ...


Διαβάστε Περισσότερα

14. Με Φως και Αρώματα - Λύχνος

Νυχτώνει η Γη την παρειά της, εμπιστεμένη στους λύχνους των άστρων. Ευλαβικά τα άνθη ξεχύνουν τ’ αρώματά τους, ψηλώνοντας να φτάσουν τη Μακρινή Μήτρα της Δημιουργίας. Σε κάθε σπίτι εκστατικές γυναίκες μέσα στις κάμαρες ανάβουν καντήλι, σπίθα από την άσβηστη κολυμβήθρα του Ήλιου, να συνεχίσει την πορεία του φωτός μέσα στη σκοτεινή νύχτα που έρχεται. Στη φλόγα του λαδιού της ιερής ελιάς μαζεύονται τα βλέμματα κι οι προσευχές προς...


Διαβάστε Περισσότερα

13. Το Ονειρόραμα - Η Δυναμική Ορχήστρα Νέων Simon Bolivar

Το Ονειρόραμα - Η Δυναμική Ορχήστρα Νέων "Simon Bolivar" Το ονειρόραμα ενός ανθρώπου είναι ικανό να ταξιθετήσει κι εναρμονίσει όλα τα ατάκτως ερριμμένα και κακοποιημένα στοιχεία μιας κοινωνίας ανισοτήτων και αδικίας. Εκεί...


Διαβάστε Περισσότερα

12. Ο Αρχάνθρωπος - Σπήλαιο Χαλκιδικής

...


Διαβάστε Περισσότερα

11. Άρτεμις - Θεία Προστασία στην Ιερότητα της Ζωής

Το ξημέρωμα στο χωριό με σηκώνουν τα κρυστάλλινα κελαϊδίσματα των πουλιών. Στον κήπο τα ψηλά δέντρα και τα πανέμορφα άνθη απλώνουν εκστατικά δάκτυλα, εισχωρώντας μέσα στην ευδία του φωτός. Μία μουσική ανάμεσ’ απ’ τα φύλλα σαν ροή τρεχούμενων νερών του δάσους, με οδηγεί ανάμεσ’ από δάφνες, τεράστιες βελανιδιές και φιλύρες. Φωνές ουράνιες γυναικών μελωδούν : Άκουσέ με, ω πολυσέβαστη θεά* Δαίμον**με τα πολλά ονόματα, βοήθησε στις ωδίνες, γλυκιά πρόσβλεψη στις λεχώνες ∙...


Διαβάστε Περισσότερα

10. Άγιον Όρος - με τα μάτια ενός Παιδιού στον Πνευματικό κήπο της Παγκόσμιας Μητέρας...

Άγιον Όρος - με τα μάτια ενός Παιδιού στον Πνευματικό κήπο της Παγκόσμιας Μητέρας Το καλοκαίρι ετούτο οι μεγάλες μητέρες αποφασίζουν να επισκεφθούν την περιοχή του Αγίου Όρους και για κάποιον παράξενο ανομολόγητο λόγο, με παίρνουν μαζί τους, γνωρίζοντας την καλή μου υπομονή στα δύσκολα, αλλά προπάντων την μυστική δίψα που με τραβά για τα...


Διαβάστε Περισσότερα

09. Ορφικός Ύμνος Απόλλωνος και Δελφικά Παραγγέλματα

«έστ’ ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται ...


Διαβάστε Περισσότερα

08. Δελφικό Συνέδριο Στοχαστών Φιλοσόφων - Κόσμος, Ψυχή, Άνθρωπος και η Παγκόσμια Αρμονία...

Δελφικό Συνέδριο Στοχαστών Φιλοσόφων - Κόσμος, Ψυχή, Άνθρωπος και η Παγκόσμια Αρμονία Στο Συνέδριο των Φιλοσόφων εισερχόμενοι, με ειδική άδεια χάριτος, πληροφορούμαστε ότι αυτός που τώρα ομιλεί είναι ο φιλόσοφος αρχιερέας του Δελφικού Μαντείου Πλούταρχος: Πλούταρχος :«Η μεν γαρ φύσις άνευ μαθήσεως,τυφλόν ·η δε μάθησις,δίχα φύσεως,ελλιπές ·η δε άσκησις,χωρίς αμφοίν,ατελές»... «Θεωρώ λοιπόν πως το σημείο (ΕΙ) δεν σημαίνει ούτε αριθμό ούτε ιεραρχία ούτε σύνδεσμο ούτε κάποιο...


Διαβάστε Περισσότερα

07. Δελφοί - Ο Ομφαλός του Κόσμου και η μήτρα των Ιδανικών Ονείρων...

Δελφοί - Ο Ομφαλός του Κόσμου και η μήτρα των Ιδανικών Ονείρων ...


Διαβάστε Περισσότερα

04. Η Απολογία του Σωκράτη

Η Απολογία του Σωκράτη Συγκλονισμένοι από την ταραχή του φιλοσοφικού κύκλου των Αθηνών εισερχόμαστε στο μεγάλο λαϊκό δικαστήριο, όπου δικάζεται ο άριστοςτων ανθρώπων, ο Σωκράτης, διαβλημένος από τρεις ψευδομάρτυρες που απαίτησαν την θανάτωσή του. Από την « Απολογία Σωκράτη» «Ας ξαναπιάσομε λοιπόν απ’ την αρχή ποια είν’ εκείνη η κατηγορία που έχει...


Διαβάστε Περισσότερα

06. Περί Εξουσίας και Νόμου

Ο Ποιητής Εξουσίαζε! Το γράφει στο δεφτέρι του ο Νόμος. Χαλαστής οργοτόμος ζει και σβει τις πατρίδες. Πάνε, σπαν’ οι αλυσίδες, μα όπου σπάνε,...


Διαβάστε Περισσότερα

05. Η τελευταία Διδαχή του Σωκράτη

Η τελευταία Διδαχή του Σωκράτη Οι τελευταίες ημέρες και νύκτες του μεγάλου φιλοσόφου περνούν μέσα στο δεσμωτήριο, ώσπου να επιστρέψει το ιερό πλοίο των Αθηναίων, η Πάραλος, από την Δήλο, όπου κατά το έθιμο επήγε...


Διαβάστε Περισσότερα

02. Αγωγή Αθηναίων Εφήβων

Καθώς περιδιαβαίνουμε στις δομές και στα αξιοθέατα της πόλης, από το Αγλαύρειο ιερό σπήλαιο βόρεια της Ακρόπολης, οι άλκιμες φωνές των δεκαοχτάχρονων Αθηναίων εφήβων, που καταθέτουν τον Όρκο στην τελετή πολιτογράφησής τους, αντηχούν μέσα στον χρόνο:


Διαβάστε Περισσότερα

01. Αθήνα - Παναθήναια - Παρθενών || Η Θρησκευτική Πολιτική Κοινωνία των Αρχαίων Ελλήνων...

Αθήνα - Παναθήναια - Παρθενών Η Θρησκευτική Πολιτική Κοινωνία των Αρχαίων Ελλήνων ...


Διαβάστε Περισσότερα
01234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738

Τελευταία Άρθρα

43.ΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ
Τετάρτη, 09 Αυγούστου 2017
                                         ...
42.Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΒΙΟΫΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ
Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017
                                         ...
41.ΑΝΟΙΞΗ-Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Σάββατο, 13 Μαΐου 2017
                                         ...
ANOIΞH ο Θρίαμβος της ΖΩΗΣ!
Σάββατο, 29 Απριλίου 2017
                                         ...

03. Διονυσιακό Θέατρο Αθηνών - Προμηθεύς Δεσμώτης

                                                           Διονυσιακό Θέατρο Αθηνών - Προμηθεύς Δεσμώτης

 

cf80cf81cebfcebcceb7ceb8ceadceb1cf82-23

 

         Στο Θέατρο Διονύσου, στα νότια ριζά της Ακρόπολης, ανάβει το πνεύμα στη θυμέλη την έμπνευση των υψηλών ιδεών της ζωής. Σε αυτό το θεόπνευστο αλώνι οι Ποιητές με τη γραφίδα τους θησαυρίζουν στην   ανθρωπότητα τους λόγους της Αρετής.

 

Copy of assets LARGE t 420 7295244

 

                 ΚΡΑΤΟΣ

                Να’ μαστε στ’ ακραία και τ’ αλαργινά του κόσμου

                 στους έρημους κι απάτητους Σκυθικούς δρόμους.

             Τώρα δουλειά σου, ω Ήφαιστε, όσο ο πατέρας

           πρόσταξε, να γνοιαστείς, και τον άνομο τούτο

                     στα βράχια, στους ψηλούς γκρεμούς να ποδοδέσεις

       μ’ αλυσίδων ασύντριφτα δεσμά ατσαλένια,

           γιατί έκλεψε της πάντεχνης φωτιάς τη φλόγα,

               -τ’ άνθος σου εσένα-και το χάρισε του ανθρώπου.

               Τέτοιο κρίμα λοιπόν χρωστάει να μας πλερώσει,

        για να μάθει του Δία την εξουσία να στρέγει

                        και τους φιλάνθρωπους τους τρόπους του ν’ αφήσει. 

                    ΗΦΑΙΣΤΟΣ

          Κράτος και Βία, για σας η προσταγή του Δία

        τέλειωσε και πια τίποτε δε στέκει εμπόδιο ·

              μα εμέ, δε μου βαστά η ψυχή θεό συγγενή μου

         στ’ άγριο τούτο φαραγγοπέρασμα να δέσω.

             Όμως να σφίξω την καρδιά μου ανάγκη πάσα,

       γιατί βαρύ’ ναι ν’ αψηφώ του Δία το λόγο.

         Ω εσύ, με τα υψηλά φρονήματα σου, τέκνον

      της ορθόβουλης Θέμιδος, θέλεις δεν θέλω

       σ’ αυτή την έρμη κορυφή να σε καρφώσω,

             π ’ ούτε φωνή και κανενός την όψη ανθρώπου

               θα βλέπεις, μα απ’ του ήλιου τη φωτιά ψημένος

          τ’ άνθος της όψης σου θ’ αλλάξεις (…) κι έτσι

        κάποιο θα’ χεις κακό να τυραγνιέσαι πάντα,

        χωρίς να βρίσκεται ψυχή να σ’ αλαφρώσει.

            Τέτοιο έλαβες μισθό γι’ αγάπη των ανθρώπων

    γιατί θεός εσύ, δε σκιάχτηκες των άλλων

          την οργή των θεών και πήγες να προσφέρεις

               στους ανθρώπους χαρίσματα περ’ απ’ το δίκιο,

            που αντίς γι’ αυτά, στον άχαρο το βράχο τούτο

            ολόρθος κι άγρυπνος φρουρός θε να φυλάγεις,

      δίχως τα γόνατά σου να λυγάς και θρήνους

         πολλούς κι ανώφελα θα σκούζεις μοιρολόγια

        γιατί εύκολα δεν τη γυρνάς του Δία τη γνώμη

       κι είναι πάντα σκληρός ο κάθε νέος αφέντης.

 

               (…) images 98

             

 ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

     Ω άγιε αιθέρα, κι ω γοργές φτερωτές αύρες,

      πηγές των ποταμών, των θαλασσίων κυμάτων

χαμογέλασμα αρίθμητο, κι ολωνών μάνα,

        ω Γη! Και συ που όλα τα πάντα βλέπεις, Ήλιε,

  δείτε μ’ εγώ θεός απ’ τους θεούς τι πάσχω!

 

Κοιτάξτε, τι άτιμα βάσανα

με ξεσκίζουν, που αιώνες αμέτρητους

θα υποφέρω τραβώντας τα…

      (…)

      Κι όμως τι λέγω; όλα εγώ από πριν τα ξέρω

      ξάστερ’ όσα είναι να’ ρθουν, ουδέ θα μ’ έβρει

καμιά συμφορά ανέλπιστη…

 

     (… 980E37B78E7CCA86EFE9E52BE06581EA      

       

ΧΟΡΟΣ

          Μα πες μου, μην προχώρησες πιο περ’ ακόμα;

          ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

             Τους έπαυσα στα μάτια εμπρός να’ χουν το χάρο.

          ΧΟΡΟΣ

              Ποιο γιατρικό για την αρρώστια αυτή τους βρήκες;

          ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

           Τυφλές ελπίδες θρόνιασα μες στην καρδιά τους

            ΧΟΡΟΣ

       Μεγάλο αυτό στον άνθρωπο χάρισες κέρδος

           ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

              Μα έξω απ’ αυτά και τη φωτιά του έδωσα ακόμα

             ΧΟΡΟΣ

        Κι έχουν τη λαμπερή φωτιά οι λιγόζωοι τώρα;

             ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

     Όπου πολλές μ’ αυτή θα διδαχτούνε τέχνες.

              ΧΟΡΟΣ

     Λοιπόν για τέτοιες αφορμές και σένα ο Δίας

άγρια παιδεύει κι ούτε λέει να ησυχάσει.

            ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

     Μην το θαρρείτε ξιπασιά μου ή περηφάνεια

     που δε μιλώ μες στη βουβή τη συλλογή μου

         σπαράζομαι να βλέπω αυτή μου την κατάντια .

           Κι όμως, στο βάθος, σε ποιον άλλο παρά εμένα

           χρωστούνε οι νέοι αυτοί θεοί τις τιμές που’ χουν;

    Μ’ αυτά τ’ αφήνω, κι είναι περιττό να κάνω

λόγο, γιατί τα ξέρετε τώρα τα πάθη

     των ανθρώπων ν’ ακούσετε, πως, ενώ πρώτα

         σαν τα μωρά ήταν, νου τους έβαλα και φρένες ·

   κι όχι παράπονο μ’ αυτούς πως έχω, μόνο

    για να σας δείξω την καλή προαίρεσή μου.

               Και λοιπόν πρώτα βλέπαν και του κάκου εβλέπαν,

        άκουγαν και δεν άκουγαν, μα όμοια με ονείρων

     μορφές σ’ όλο το μάκρος της ζωής τους όλα

  τα πάντα έτσι ανάκατα σύγχυζαν, κι ούτε

    πλινθόχτιστα προσήλια σπίτια ξέραν, ούτε

       τα ξύλα να δουλεύουν, μα σ’ανήλια σπήλαια

          χωσμένοι ετρύπωναν σαν τ’ αχαμνά μερμήγκια.

     Και ούτε χειμώνα εγνώριζαν βέβαιο σημάδι,

  ούτε ανθοφόρας άνοιξης, ούτε του θέρους

     του καρπερού κανένα, μα έτσι επορεύονταν

           με δίχως κρίση, ώσπου τους έδειξα των άστρων

τις αξεδιάλυτες ανατολές και δύσεις.

Κι εγώ τον αριθμό, την πιο τρανή σοφία,

        και των γραμμάτων τα συνθέματα τους βρήκα,

         της μνήμης, της μητέρας των Μουσών, εργάτες.

       Κι έζεψα πρώτος στο ζυγό τα ζώα σκυμμένα

             κάτω από ζεύγλες και σαμάρια, για να παίρνουν

                     τους πιο μεγάλους πάνω τους κόπους του ανθρώπου.

     Κι έδεσα χαλινόστεργα τ’ άλογα στο άρμα,

  της αρχοντιάς της μεγαλόπλουτης καμάρι

   και τα θαλασσοπλάνητα δε βρήκεν άλλος

παρά εγώ λινόφτερα του ναύτη αμάξια.

           Μα, ο άμοιρος! Ενώ ήβρα τέτοιες σοφές τέχνες

      για τους ανθρώπους, τίποτα για με τον ίδιο

            δεν έχω να σωθώ απ’ αυτές τις συμφορές μου ·

    (…)έδειξα τ’ ανακάτωμα λογής φαρμάκων

            την πάσ’ αρρώστια τους μ’ αυτά να πολεμούνε.

              Και τους πολλούς της μαντικής χώρισα τρόπους

        κι έκρινα πρώτος απ’ τα όνειρα ποια πρέπει

      να βγουν αληθινά…

                                        (…)   και μάτια

        στης φλόγας έδωσα τα πριν τυφλά σημάδια.

                    Μα έξω απ’ αυτά και τα κρυμμένα μες στα σπλάχνα

       της γης, χαλκό και σίδερο, χρυσάφι, ασήμι,

      του ανθρώπου βοηθήματα, ποιος από μένα

             πως τα ήβρε πρώτος θε να πει; βέβαια κανένας,

      εκτός να φλυαρεί αν θέλει έτσι του βρόντου.

      Και μ’ ένα λόγο σύντομο σου λέω να ξέρεις

                         στον Προμηθέα χρωστούν οι άνθρωποι όλες τις τέχνες»...

                                           (Αισχύλου «Προμηθεύς Δεσμώτης»)

 

Θεατρική παράσταση Αισχύλου "ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ"  

 

 αρχείο λήψης 17

             

«δῆσε δ’ ἀλυκτοπέδησι Προμηθέα ποικιλόβουλον,

  δεσμοῖς ἀργαλέοισι, μέσον διά κίον’ ἐλάσσας

               και οἱ ἐπ’ αἰετόν ὦρσε τανύπτερον · αὐτάρ ὅ γ’

ἧπαρ ἢσθιεν ἀθάνατον, το δ’ ἀέξετο ἴσον ἁπάντῃ

                   νυκτός, ὅσον πρόπαν ἧμαρ ἔδοι τανυσίπτερος ὄρνις,

             τον μεν ἄρ’ Ἀλκμήνης καλλισφύρου ἃλκιμος υἱος

Ἡρακλέης ἔκτεινε…»

                                           (Ησίοδος «Θεογονία» στ.521-52)

 

    «έδεσε τον ποικιλόβουλο Προμηθέα με ενοχλητικά

αφόρητα δεσμά, αφού κίνησε με μεσαίον κίονα

                και ώρισε πάνω απ’ αυτόν μακρυφτέρουγο αετόν · αλλ’ αυτός

                   του έτρωγε το αθάνατον ήπαρ, όμως αυτό αυξανόταν εξίσου όλη

                            τη νύχτα, όσο την προηγούμενη ημέρα έτρωγε ο μακρυφτέρουγος όρνις,

                           αυτόν λοιπόν ο άλκιμος γιος της Αλκμήνης, η οποία έχει ωραία σφυρά,

                    ο Ηρακλής τον σκότωσε…»

 

«… ἢρεσεν οὖν μοι και ἐν τῷ μύθῳ ὁ Προμηθεύς μᾶλλον τοῦ Ἐπιμηθέως · ᾧ χρώμενος ἐγώ και προμηθούμενος ὑπέρ τοῦ βίου τοῦ ἑμαυτοῦ παντός πάντα ταῦτα πραγματεύομαι»: «μου άρεσε λοιπόν και στον μύθο ο Προμηθέας μάλλον παρά ο Επιμηθέας ·αυτόν χρησιμοποιώντας εγώ (ως παράδειγμα) και λαμβάνοντας πρόνοια για όλον τον βίον μου, πραγματεύομαι αυτά…»  (Σωκράτης)

 576px-Hera Prometheus Cdm Paris 542

  

« Ο Προμηθεύς είναι θεός, ο οποίος φέρει προς θέαση την ορατήν φύση δια της πύρινης τροφοδοσίας. Είναι η δύναμη και προμήθεια του πυρός διά του οποίου δύνανται να λάμψουν οι Αστέρες και να δομηθεί το ανθρώπινο σώμα με τη νοητική ικανότητα.

     Άνθρωπος σημαίνει αυτόν, ο οποίος ως δύναμη ΑΝ: ευρίσκεται άνω, σε ΘΡΩ: θέα ροής (φωτός) επί γηίνου (υλικού) χώρου και ΠΟΣ: τροφοδοτεί πυρ τον χώρο, ο οποίος πάλλεται(Σ). Η λέξη άνθρωπος αναφέρεται πρωτίστως στους αστέρες που ακτινοβολούν και, στη συνέχεια, αποδίδεται στο νοήμον ον του πλανήτη μας, του οποίου η σκέψη μετέχει στον πύρινο χορό των θεϊκών αστέρων που ξετυλίγουν το πρόγραμμα της Δημιουργίας.

   Χορός είναι η ίδια η ομήγυρις και τα ίδια τα πρόσωπα που εξετέλεσαν τους άθλους ή σε περίπτωση θανάτου, αφηγητές και μιμητές των άθλων ωρίζονταν άλλοι που εγνώριζαν τόσο το συμβάν όσο και το ήθος του ήρωος. Η συγκέντρωση έκλεινε δια των συμπερασμάτων, τα οποία ανακοίνωνε ο κορυφαίος, δηλαδή ο άριστος, ο ηγέτης της ομηγύρεως, χορού, λαού. Ο κορυφαίος εν συνεχεία ήταν δυνατόν να χα-ράξη, με βάση «τα τ’ έοντα πρό τ’ έοντα τα μέλλοντα, να ομιλήση για την σημασία της χά-ριτος στη ζωή όλων των μελών της ομηγύρεως, να χα-ρακτηρίση τα εξέχοντα χα-ρίσματα των μελών και, τέλος να καλέση όλους να σχηματίσουν έναν κύκλο πιάνοντας το χέ-ρι ο ένας του άλλου και ν’ αρχίσει η χα-ρά δια του χορού. Η ανάλυση της λέξεως χορός ακριβώς αποκαλύπτει την χαρά(«χ») της ομηγύρεως(«Ο»), η οποία ρέει («Ρ») στον χώρο («Ο») με κινήσεις παλινδρομικές(«Σ»).»  

                                                                                                               (Από το βιβλίο του Η.Τσατσόμοιρου «Ιστορία Γενέσεως της Ελληνική Γλώσσας» 

 ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

 

                                                                   Στη μεγάλη ορχήστρα της Γης η ανθρώπινη δραματουργία συνεχίζεται:

 

     ΧΟΡΟΣ 

            Άδωρο δώρο η χάρη τους τι τ’ όφελος, αλήθεια

και ποια από τους λιγόζωους βοήθεια;

  Δεν το είδες; πόσο αδύναμο κι αμήχανο

τυφλό σα μέσα σ’όνειρο σαλεύει

τ’ ανθρώπινο κοπάδι παγιδευμένο;

   Όμως του Δία την πάνσοφη αρμονία

     βουλή θνητού δεν την παρασαλεύει.

                                                        (Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης»)

 

     Ο Ποιητής

          Απ’ τις αλύσεις μου έκανα ο Προμηθέας φτερά

          αετών, ράμφη περιστεριών απ’ τα καρφιά μου!

                                                                             (Ήλεκτρος Μπούμης) 

 

Προμηθέας και Άνθρωπος