3. H ΘΕΩΡIA ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

...


Διαβάστε Περισσότερα

02. Η Παλινδρόμηση του Σύμπαντος

...


Διαβάστε Περισσότερα

01. Περί Κόσμου

...


Διαβάστε Περισσότερα
012

Τελευταία Άρθρα

42.Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΒΙΟΫΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ
Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017
                                         ...
41.ΑΝΟΙΞΗ-Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Σάββατο, 13 Μαΐου 2017
                                         ...
ANOIΞH ο Θρίαμβος της ΖΩΗΣ!
Σάββατο, 29 Απριλίου 2017
                                         ...

3. H ΘΕΩΡIA ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

                                                                  ΘΕΩΡIA ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

        O ANΘΡΩΠOΣ , όπως και κάθε Ον μέσα στην Άπειρη Δημιουργία, είναι ένα Σύμπαν και Όλα εναρμονίζονται μέσα στον ρυθμό της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΑΓΑΠΗΣ !!! Όλα τα Όντα συμμετέχουν στην ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ , στην ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ και στην Ενότητα της ΘΕΩΣΗΣ .Η ΖΩΗ είναι Αιώνια και η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ  Άπειρη...Ο σοφός Πυθαγόρας ανακάλυψε το Σχέδιο της Δημιουργίας ολονέν Νέων Συμπάντων , εντός της Ενεργειακής χοάνης 7 Δημιουργικών Αξόνων , επ' άπειρον...!!!

 

        Στον αποκαλυπτικό λόγο της " θεωρίας" το σύμπαν δεν είναι ένα. Είναι πολλά σύμπαντα , διαρκώς διευρυνόμενα (αν κρίνομε από την απομάκρυνση των γαλαξιών και το σκοτάδι του διαστημικού χώρου...) . Μπορούμε ως σύμπαντα να θεωρήσομε τους ολονέν διευρυνόμενους δακτυλίους στην παλμική κίνηση της ύλης/ενέργειας , που υπάρχει στον "κόσμο " , το προϊόν του Λόγου του Θεού ,του άχρονου Νοητού Φωτός. Η "σύλληψη" και θέαση των συμπάντων από τον άνθρωπο χρήζει ψυχικής και πνευματικής άσκησης , ώστε να διεισδύσει στο πεδίο της πνευματικής καθαρότητας .  

       Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ , όπως και κάθε Ον ,με την  Ελευθερία της Ύπαρξής του , αποτελεί την Ευχαριστιακή έκφραση της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ !!!!!!!Η Ευθύνη της Αγάπης είναι ο Αιθερικός ιστός που μας ενώνει όλα τα όντα σε ένα  θεϊκό δίκτυο Αυτοδημιουργίας των Πάντων !!!  

 

Gods-Eros-Psyche-03-goog

                                                                            "Ποιητή , γίνε σαν τον φλοιό της Γης ,

                                                                        όπου η ζέστα όλων των κόσμων αγρυπνάει"!!!...

 

        R.Rucker :Στην γλώσσα της κβαντομηχανικής μπορούμε να θεωρήσουμε το Ένα και τα Πολλά συμπληρωματικές , αμοιβαία αποκλειστικές πλευρές της πραγματικότητας . Ο κόσμος είναι Ένα και ο κόσμος είναι Πολλά .Η διάκριση Ένα/Πολλά είναι το καρδιοχτύπι του Σύμπαντος , η φορτισμένη ένταση , χάρη στην οποία συμβαίνουν τα πράγματα. 

       Παύλος Πισσάνος : Το Άπειρον είναι μονογονικόν αλλά δεν είναι μονοκοσμικόν. Κάθε δομικό στοιχείο του Απείρου είναι ομοούσιο με το Σύνολο της Ύλης του . Το Άπειρον αυτογενώς παράγει απείρους κόσμους , τον έναν μέσα στον άλλον , που ο κάθε ένας από αυτούς κρύβει μέσα του το δικό του Άπειρο . Έτσι , βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πολυθέαμα ενός απείρου πλήθους κόσμων , όπου ο ένας είναι μέσα στον άλλον , ενώ ταυτόχρονα , όλοι μαζί , τείνουν στο άνοιγμά τους να συναντηθούν με το Ακίνητον , να απορροφηθούν από αυτό και όλα να καταλήξουν στην  "εν δυνάμει" Άπειρη Ουσία του Όντος.(...) Το Σύμπαν κι αν αιωνίως διαστέλλεται, είναι Άπειρον κατά το πλήθος του σε κάθε επόμενη στιγμή.

2MRSA-thumb-600x414-127377

       Σύμφωνα με την μοντέρνα θεωρία του ολογραφικού Σύμπαντος , όλα επικοινωνούν με όλα.Ο Χρόνος και ο Χώρος,χάνουν τις Μαθηματικές έννοιες των υπαρκτών θεωριών και , σε βάθος ουσίας, αυτοπροσδιορίζονται ως ιδιότητες μιας πραγματικότητας,όπου ο μεν Χρόνος είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον  στην ίδια ενότητα , ενώ ο Χώρος αποτελεί το άπειρα Ενιαίον, το Ολόγραμμα ενός Αμέριστου Σύμπαντος , που ο Νους των ανθρώπων  μπορεί να συλλάβει μόνον τα ψευδαισθητικά τμήματα του μερισμού του και ποτέ το Σύνολό του.

       Είναι σαφές ότι  , το Συμπαντικό Ολόγραμμα που αποτελεί το Όλον, το Πλήρες , το Αιώνιον έχει φύσιν "Ακίνητον" , ενώ η προβολή του , μέσω των μερισμάτων του, που αποτελεί τον Αισθητό κόσμο, τον κόσμο της ψευδαίσθησης και της μη πραγματικότητας, έχει φύσιν "Κινητήν".

Είναι- το- σύμπαν- μια- ψευδαίσθηση - Το -Ολογραφικό -Σύμπαν.jpg-1

       Φρίτζοφ Κάπρα : Σύμφωνα με την μαθηματική θεωρία της αμοιβαίας συνεκτικότητας , την καρδιά της "φιλοσοφίας της αυτοαπογείωσης από τιράντες" , το σύμπαν αποτελεί ένα δυναμικό δίκτυο γεγονότων , όπου κανένα τμήμα ή γεγονός δεν είναι θεμελιακό για τα άλλα , καθώς το καθένα επακολουθείται από όλα  αλλά και οι σχέσεις μεταξύ τους καθορίζουν ολόκληρο τον κοσμικό σχηματισμό ή το δίκτυο των γεγονότων.Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, διαμορφώνονται κάθε είδους σχηματισμοί της κοσμικής ύλης/ενέργειας , αλλά διαρκούν μόνο εκείνοι που λειτουργούν σε συνεκτικότητα με τους γύρω σχηματισμούς . "Αμοιβαίος" σημαίνει συμφωνία ή αρμονία. Έτσι, μπορούμε να νοήσομε την αμοιβαία συνεκτικότητα  ως την μοιραζόμενη αρμονία, που δημιουργείται ανάμεσα σε όλους τους κοσμικούς σχηματισμούς.

225115 275036239263845 683397676 n

       Σήμερα το είδος μας δεν συμπεριφέρεται με τρόπο αμοιβαία συνεκτικό προς τον υπόλοιπο πλανήτη μας και οι συνέπειες μπορεί να μη επιτρέψουν την επιβίωσή μας.

Όλη η εξέλιξη αποτελεί έναν ατέλειωτο χορό συνόλων , που χωρίζονται σε τμήματα και τμημάτων που συνενώνονται σε νέα σύνολα με αμοιβαία συνεκτικότητα . Το σύμπαν όλων αυτών των τμημάτων μέσα σε τμήματα ή συνόλων μέσα σε σύνολα , μας θυμίζει τις κινέζικες ή ρώσικες κούκλες διαφόρων μεγεθών που μπαίνουν η μια μέσα στην άλλη.

       Άρθουρ Κέστλερ : Να ονομάζουμε κάθε συνολικό πράγμα μες στη φύση "όλον" - ένα σύνολο φτιαγμένο από τα δικά του μέρη , που όμως και το ίδιο αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου. Ένα σύμπαν τέτοιων "όλων" μέσα σε άλλα "όλα" είναι επομένως μια ολαρχία- ένα αρχικό σύνολο που σχημάτισε όλο και πιο πολύπλοκα , μικρότερα σύνολα μέσα στον εαυτό τους, μερικά από τα οποία έγιναν και τα ίδια ολαρχίες. 

        Η Θεωρία της Παγκόσμιας Συμπάθειας προβλήθηκε από τους Νεοπλατωνικούς και Στωικούς φιλοσόφους , τονίζοντας ότι η εκπνευμάτωση και εμψύχωση του Σύμπαντος ανάγονται στην αλληλεπίδραση των μερών του , την φυσική "συμπάθεια". Οι Στωικοί την αποδίδουν ως "σύρροια μία, σύμπνοια μία, πάντα συμπαθέα" και θεωρούν το Σύμπαν "ένα και συνεχές , άρα το μικρότερο γεγονός έχει επίδραση στο σύνολο του κόσμου. Μια σταγόνα νερού που ρίχνεται στην θάλασσα , απλώνεται σε όλη την θάλασσα και απ' αυτήν σε όλο το Σύμπαν . Η συνεκτικότητα της φύσης και η εξομοίωση Θεού και Κόσμου δείχνουν ότι το Όλον βρίσκεται σε συμπάθεια προς τον εαυτόν του , σύμπνοια, συντονία, συνάφεια , συνεκτικότητα και συμφωνία των πάντων.

1385704 10151948418589850 602024276 n

 

                                                                                                      (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....)

02. Η Παλινδρόμηση του Σύμπαντος

                                                      Πλάτωνος «Πολιτικός»: Η Παλινδρόμηση του Σύμπαντoς

 

ανάδρομη κλεψύδρα 1

«Αυτό το σύμπαν άλλοτε το οδηγεί εις την πορείαν του ο ίδιος ο θεός και το βοηθεί εις την περιστροφήν του, άλλοτε δε το αφήνει, όταν οι περίοδοι τού ορισμένου εις αυτό χρόνου έχουν τελειώσει την πορεία των, αυτό δε αρχίζει τότε πάλι, μόνο του, κατά αντίστροφη διεύθυνση την πορεία του, επειδή έχει ζωήν και φρόνηση, με την οποία το επροίκισε από την αρχή εκείνος που το συνάρμοσε. Αυτή λοιπόν η διάθεση προς παλινδρομική κίνηση γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο τού έχει γίνει κατ’ ανάγκη έμφυτη.(…)

     Το να μένει πάντοτε το ίδιο αρμόζει μόνον εις εκείνο που είναι εξόχως θείο, αλλ’ η σωματική φύση δεν είναι καθόλου αυτής της τάξεως. Το ον όμως που καλούμεν Ουρανόν και Κόσμον έχει λάβει από τον δημιουργό του πολλά μακάρια δώρα, δεν παύει όμως καθόλου να μετέχει και σώματος δια τούτο είναι αδύνατον να μένει παντοτινά χωρίς μεταβολή, αλλά κατά το μέτρον των δυνάμεών του κινείται εις την ίδια του θέση με μιαν και την αυτήν κίνηση · δια τούτο έλαβε ως κλήρον την κυκλική παλινδρόμηση, η οποία το απομακρύνει ελάχιστα από την αρχική του κίνηση(…).

Διαβάστε περισσότερα: 02. Η Παλινδρόμηση του Σύμπαντος

01. Περί Κόσμου

                                                                                                             Περί Κόσμου

universe

 

                                                                                ΙΕΡΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ― SACRED GEOGRAPHY

 

 

Τον λόγο παίρνει ο Πλούταρχος :

Η γένεση και η σύσταση του κόσμου* τούτου είναι μείγμα αντιθέτων, όχι όμως ισοσθενών, δυνάμεων, αλλά η καλύτερη έχει την κυριαρχία. Είναι, βέβαια, αδύνατο να εξαφανιστεί εντελώς η κακή, εφόσον είναι βαθιά ριζωμένη στο σώμα, βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του σύμπαντος και πάντα πολεμά με μίσος την καλύτερη. Μέσα στην ψυχή, λοιπόν (του σύμπαντος) ο νους και ο λόγος, οδηγός και κυρίαρχος όλων των άριστων πραγμάτων, είναι ο Όσιρις,και στη γη, στους ανέμους, στα νερά, στον ουρανό και στα άστρα η τάξη, η σταθερότητα και το υγιές στις εποχές, στις θερμοκρασίες και στα περιοδικά φυσικά φαινόμενα, είναι απορροή του Οσίριδος που αφήνει την εικόνα του να φανεί. Αντίθετα ο Τυφών είναι το παθιασμένο, τιτανικό, άλογο και αποσυντονισμένο μέρος της ψυχής, ενώ στο σώμα η φθορά, οι αρρώστιες, οι διαταραχές που οφείλονται σε αστάθεια των εποχών, στις ακατάλληλες θερμοκρασίες, στις εκλείψεις του ήλιου και της σελήνης είναι σαν παρεκτροπές και αφηνιασμοί του Τυφώνος (…) ο Τυφών ονομαζόταν και Βέβων. Η λέξη αυτή σημαίνει συγκράτηση ή εμποδισμό*, επειδή, όταν τα πράγματα έχουν το δρόμο τους και πηγαίνουν προς τα εκεί που πρέπει, η δύναμη του Τυφώνα ανθίσταται. 

Η Ίσις είναι το θηλυκό στοιχείο της φύσης, δεκτικό της κάθε είδους γέννησης, εξ ου και ο Πλάτων την ονομάζει τροφό που δέχεται τα πάντα, ενώ ο κόσμος την αποκαλεί «αυτή με τα μύρια ονόματα», διότι ο λόγος την καθοδηγεί στο να δέχεται κάθε σχήμα και μορφή. Έχει επίσης σύμφυτο τον έρωτα για το πρώτο και το σημαντικότερο πράγμα απ’ όλα, που είναι ταυτόσημο με το αγαθό, εκείνο ποθεί κι εκείνο επιδιώκει. Από την άλλη αποφεύγει και απωθεί την πλευρά του κακού, καθότι αποτελεί, βέβαια, τόπο και υλικό και για τα δυο, ρέπει όμως πάντοτε προς το καλύτερο, σε αυτό προσφέρεται για να γεννήσει απ’ αυτή και για να σπείρει μέσα της απορροές και ομοιότητες τις οποίες χαίρεται και αγαλλιάζει να κυοφορεί και να γονιμοποιείται με τις γενέσεις. Πράγματι, η υλική γέννηση είναι εξεικόνιση της ουσίας και εκείνο που γεννιέται μίμηση του όντος .

Σημείωση: * Πλουτάρχου «Περί Οσίριδος και Ίσιδος» κεφ. 49… (Ο λόγος που συσχετίζει την Αιγυπτιακή θεολογία με Πλατωνική φιλοσοφία).

                **Τον εμποδισμό της φυσικής τάξης πραγμάτων ο Βίλχεμ Ράιχ ονομάζει «θωράκιση» και ευθύνεται για παραβατική, ανώμαλη συμπεριφορά

                    στην ανθρωπότητα.

Διαβάστε περισσότερα: 01. Περί Κόσμου