13.ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

...


Διαβάστε Περισσότερα

12.Ευχαριστιακή Ζωή

...


Διαβάστε Περισσότερα

11.Το Αίμα της Ελευθερίας-«Χαίρε Αιωνία Νεότης»-Ήρωας-Δεν φοβήθηκα ποτέ...

...


Διαβάστε Περισσότερα

09. Το Ταξίδι - Έρως

...


Διαβάστε Περισσότερα

05. Στο Ταξίδι της Γνώσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

07. Αιθρία: Αναζήτηση της Δυναμικής Γνώσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

06. Διδαχές του Σοφού Θαλή Μιλήσιου

...


Διαβάστε Περισσότερα

08. Νίκος Καζαντζάκης: Βάλε Τάξη στον Κόσμο

...


Διαβάστε Περισσότερα

04. Πυθαγόρειον Ομακοείον Χρυσά Έπη

...


Διαβάστε Περισσότερα

03. Γιορτή Ενηλικίωσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

10. Περί Αντικατοπτρισμού Αυτογνωσίας

...


Διαβάστε Περισσότερα

01. Γέννηση

...


Διαβάστε Περισσότερα

02. Αντικατοπτρισμός Αυτογνωσίας

...


Διαβάστε Περισσότερα
0123456789101112

Τελευταία Άρθρα

42.Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΒΙΟΫΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ
Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017
                                         ...
41.ΑΝΟΙΞΗ-Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Σάββατο, 13 Μαΐου 2017
                                         ...
ANOIΞH ο Θρίαμβος της ΖΩΗΣ!
Σάββατο, 29 Απριλίου 2017
                                         ...

11.Το Αίμα της Ελευθερίας-«Χαίρε Αιωνία Νεότης»-Ήρωας-Δεν φοβήθηκα ποτέ

                                                                                               

                                                                                  ΤΟ   ΑΙΜΑ ΤΗΣ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ                                                                           

                                                                                              «ΧΑΙΡΕ   ΑΙΩΝΙΑ   ΝΕΟΤΗΣ»

                                                                                             Ήρωας ―Δεν  φοβήθηκα  ποτέ

 

                                                   Παύλος   Φύσσας : «   Σπαρταράω Ελευθερία   »

 timthumb 1

                                        Παύλος Φύσσας―Μουσικός Δημιουργός―Αγωνιστής της Ελευθερίας του Ανθρώπου

                                                  «Την  αλληλεγγύη μου  σε  όσους  καθημερινά παλεύουν κι αγωνίζονται »

                                                                                     

                                                                                                                   Φόρα τα παιδικά σου μάτια και κοίτα με

                                                                                       Θέλω να δω την αλήθεια ενός παιδιού

                                                                                       Κράτα μαζί σου τις λέξεις και φύγαμε

                                                                                       Κλείσε πίσω σου την πόρτα του φευγιού.

                                                                                                      Λείπουν οι σκέψεις ,που σαν φύλλα γύρω μείνανε

                                                                                                      Λείπει και το σκούρο εκείνο τ’ ουρανού

                                                                                                      Λείπω κι εγώ από τις λύπες που χαθήκανε

                                                                                                      στο πέρασμα ενός αέρα φθινοπωρινού .

                                                       

                                                                                         Φόρα τα παιδικά σου μάτια και κλείδωσε

                                                                                          μέσα στου χρόνου το συρτάρι τις πληγές

                                                                                          Πέτα από πάνω σου ό,τι σε λύγισε

                                                                                          Άστο να ζητά ελπίδα στο χτες .

                                                                                                        Μ’ ένα τραγούδι παίρνω ό,τι σε πλήγωσε

                                                                                                        ό,τι σου γέμισε το μέσα με ρωγμές

                                                                                                        Χάνομαι, κολυμπώ σ’ ό,τι χαρά σου έδωσε

                                                                                                        Δε φοβήθηκα ποτέ τις γυμνές ακτές .

                                                                                           Δε φοβήθηκα ποτέ να πω το «Φταίω»

                                                                                           Δε φοβήθηκα ποτέ να με πουν «Ακραίο»

                                                                                           Δε φοβήθηκα ποτέ να με δουν να κλαίω

                                                                                            Ότι αγάπησα δε χτύπησα ποτέ-ποτέ.

                                                                                            Αν είσαι μαζί μου, δύσκολα τα παρατάω

                                                                                            γιατί ό,τι αγαπάω

                                                                                            δεν με νοιάζει αν ειν’ μοιραίο.

                                                                                                         Αναμνήσεις που έμειναν σε ξεχασμένες αγγελίες

                                                                                                         στην κολόνα τ’ άρωμά τους δίνει το χρώμα

                                                                                                         τόσο όμορφο να βλέπεις στο κενό μυαλό να

                                                                                                         τρέχει σαν παιδί

                                                                                                         με χαμόγελο σε δρόμο στενό .

                                                                                             Είναι υπέροχο , σαν τα μάτια ανοίγω το πρωί ,

                                                                                             βλέπω σ’εκείνο το ντουλάπι του καφέ  ακόμα τ’ όνειρο

                                                                                             και πίνω μονοκόμματα ζωντάνια ,

                                                                                             να μεθύσω , να μιλήσω

                                                                                             και να ρίξω μαύρη πέτρα στο γιαλό .

                                                                                                          Του πόνου να μη με δω , να πάψω να καυχιέμαι

                                                                                                           πως αρνούμαι και πως θέλω

                                                                                                           να ξεφύγω από του κόσμου τη γραμμή .

                                                                                                           Πλέον έμαθα να μη σε υποτιμάω , εαυτέ μου ,

                                                                                                           αφού εσύ , στ’ αλήθεια ,ήσουν εκεί .

                                                                                              Δεν φοβάμαι ποτέ μου , φίλε , δεν υπερβάλλω,

                                                                                              οι άνθρωποί μου είναι το βιός μου ―κι ας ξέχασα

                                                                                               να βγάλω απ’ τη σιωπή μου το στόμα μου ,

                                                                                               όταν έπρεπε να πω · το λέω τώρα

                                                                                               Εσείς είμαι εγώ . 

                                                                                                             Δεν φοβήθηκα ποτέ να πω το «Φταίω»

                                                                                                             Δεν φοβήθηκα ποτέ να μη με πουν «Ακραίο»

                                                                                                             Δεν φοβήθηκα ποτέ να δουν πως κλαίω

                                                                                                             Ό,τι αγάπησα δεν χτύπησα ποτέ-ποτέ .

                                                                                                             Αν είσαι μαζί μου , δύσκολα τα παρατάω ,

                                                                                                             γιατί ό,τι αγαπάω

                                                                                                             δεν πα’ να ναι και μοιραίο !

                                                                                                  Φόρα τα παιδικά σου μάτια και κοίτα με

                                                                                                  Φόρα τα παιδικά σου μάτια , λοιπόν , φύγαμε

                                                                                                  Τελειώνω το τσιγάρο κι ανεβαίνω , Ουρανέ

                                                                                                   Δεν βιάζομαι τώρα , το πήρα απόφαση .

                                                                                                   Αν είχαμε την πρόφαση

                                                                                                   του φόβου , όλα τέλειωσαν :θα πρέπει

                                                                                                   αυτά που απλά κάποιοι μου έμαθαν

                                                                                                   πως κάτι μπορεί να με πονέσει , τελικά

                                                                                                   όμως, αυτοί που το λεγαν,αυτοί με πλήγωσαν.

                                                                                                                 Τώρα τα πάντα Ουρανέ μου, τα ξεχνάω

                                                                                                                 κι εσύ αστέρι μου συνέχισε να δίνεις φως

                                                                                                                 κι αν συνεχίσει η νύχτα , εγώ θα σου μιλάω

                                                                                                                 Εγώ θα σου θυμίζω ποιος ειν’ ο σκοπός.

                                                                                                   Να η φιγούρα του παιδιού που κρύβομαι―σ’ αφήνω

                                                                                                   Να το χτήνος που μου φόρτωσαν στην πλάτη―το φίνο

                                                                                                   Όσο σ’ έβλεπα , αστέρι μου, να νιώθεις και χόρευα

                                                                                                   δε φοβήθηκα ποτέ , ποτέ τους δε χώνευα.

                                                                                                               Άκου με , δίνω στη νύχτα , κάθε μέρα , το φόβο σου

                                                                                                               Με δυό ματιές στον Ήλιο , κάνε πέρα, κάνε αέρα

                                                                                                               Η πνοή σου στον ασφυκτικό βωμό― δίνω οξυγόνο ,

                                                                                                               όπως  η βέρα που ’χω στον λαιμό .

                                                                                                    Δεν φοβήθηκα ποτέ να πω το «Φταίω»

                                                                                                    Δεν φοβήθηκα να μη με πουν «Ακραίο»

                                                                                                    Δεν φοβήθηκα ποτέ να δουν πως κλαίω

                                                                                                    Ό,τι αγάπησα δεν χτύπησα ποτέ, ποτέ.

                                                                                                    Αν είσαι μαζί μου , δύσκολα τα παρατάω

                                                                                                    Γιατί ό,τι αγαπάω ,

                                                                                                    δεν πα’ να ’ναι και μοιραίο !

                                                                                                                         (Παύλος   Φύσσας―Μουσικός Δημιουργός)

                                                                                                               ( Hit Hot- Killeh P.―Εξολοθρευτής του παρελθόντος)

                                                                                               video you tube-Killeh P.-Ήρωας-Δεν φοβήθηκα ποτέ

                                                                                               Κορυφαίο υπαρξιακό κοινωνικό πολιτικό τραγούδι ,

                                                                                                          ο ζωντανός  παλμός της κοινωνίας

                                                                                               στην πιο θαλερή δυναμική νεανική της έκφραση


 

                                                                                 Eίμαι απ’ την πόλη που τον ήλιο σηκώνει

                                                                                     και δίνει το Φως ,να δούνε παντού

9c520248a9569d63e4a1af4b904f0dac XL

 

                                                                                    49301-109169

 

 

 

 

 

                                                                        Όσο μπορούμε κοιτάμε ψηλά

                                                                                        γιατί ψηλά πρέπει να φτάσουμε 

 filosofoi den ikseran

                                                                                                                  Κ Ο Σ Μ Ε  

                                                 Χρόνια, περάσανε χρόνια

                                                 κι όμως ακόμα χειροκροτάνε τους πολιτικούς στα μπαλκόνια

                                                 περάσαν χρόνια κι ακόμα στα μεγάλα σαλόνια

                                                 κρατάμε άπληστα και καλοαναθρεμμένα σαγόνια.                                                                          

                                                                                  Χρόνια περάσανε μέρες και μήνες

                                                                                  κι ακόμα δίνουμε την ψήφο μας σε κηφήνες ,

                                                                                  για να ζητάνε πακέτα Ντελόρ και να κυβερνάνε ,

                                                                                  να τρώνε αστακούς , ενώ οι πολίτες πεινάνε.

                                                   Ευθύνες έχουμε όλοι για τα τεκταινόμενα ,

                                                   εφ’ όσον δεν είμαστε πια όντα σκεπτόμενα ,

                                                   με σκέψη στείρα , ρηχή και υπνωτισμένη,

                                                    αφού την γνώση κάποιοι την κρατάνε φυλακισμένη.

                                                                                     Κι όπως έχει αποδείξει ο χρόνος,

                                                                                     δικιά του ιστορία γράφει πάντα ο μόνος,

                                                                                     γι’ αυτό και μόνος δε νιώθω όλες τις φορές

                                                                                     ξέρω πως στο ρυθμό μου χτυπάνε κάποιες καρδιές .     

                                                     Κόσμε , βγάλε από τα μάτια σου τα ράμματα ,

                                                     φτάνουν πια οι προσευχές , φτάνουν τα τάματα,

                                                     ο κόσμος  δε θ’ αλλάξει με παράπονα και κλάματα .

                                                     Κόσμε , τα παιδιά σου μένουνε αγράμματα

                                                                                     Καίγεται ο κόσμος κι εσείς είστε προσανάμματα

                                                                                     Ψάχνουν τροφή κι εσείς είστε τα θηράματα.

                                                                                     Την Γνώση κυνηγείστε , για ν’ αλλάξουνε τα πράγματα .

                                                      Επικείμενος πόλεμος μαίνεται και διαφαίνεται

                                                      στον ορίζοντα ,ενώ φλέγεται,περιμένετε,

                                                      επιμένετε , στάσιμοι, ναι , επιμένετε βάσιμοι

                                                      η κάθε υποψία μου υπέρεπαναστάσιμη.

                                                                                          Σήμερα τα άγρια δε θα διώξουν τα ήμερα

                                                                                          μα τα ήμερα βλέπουν επίμονα την κάθε χίμαιρα

                                                                                          π’ ανθίζει , ψηφίζει , φλέγεται ,βομβαρδίζει

                                                                                          κι η γκρίζα απελπισία όποιου αμφισβητεί κι ελπίζει.

                                                      Μαστίζει ,κάθε μέρα, η μέρα μας με φοβέρα

                                                      πανσέληνος πολέμου γεμίζει κάνη με σφαίρα

                                                      γεμάτη μυρωδιά στον αέρα , ποια λευτεριά ,

                                                      ποιο κράτος , ποια εκκλησία, ποιες προσευχές, ποια κεριά ...

                                                                                           Δεν έγιναν ποτέ με ρίμες επαναστάσεις

                                                                                           Οι ρίμες είναι μόνο το ερέθισμα για τις πράξεις.

                                                                                           Κλείσε την TV και βρες κάτι να διαβάσεις

                                                                                           Η Γνώση δεν θα έλθει μόνη της ,αν δεν ψάξεις.

                                                      Κόσμε , βγάλε από τα μάτια σου τα ράμματα,

                                                      φτάνουν πια οι προσευχές , φτάνουν τα τάματα.

                                                      Ο κόσμος δε θ’ αλλάξει με παράπονα και κλάματα.

                                                      Κόσμε , τα παιδιά σου μένουνε αγράμματα.

                                                                                          Καίγεται ο κόσμος κι εσείς είστε προσανάμματα.

                                                                                          Ψάχνουν τροφή κι εσείς θα είστε τα θηράματα.

                                                                                          Την Γνώση κυνηγείστε ,για ν’ αλλάξουνε τα πράγματα.

 

                                        Η τελευταία φωτογραφία του αγαπημένου νέου λαοφιλή μουσικού Παύλου Φύσσα

images295-272x164

 

 

               Ο  Ηρωικός Αγωνιστής Μουσικός Καλλιτέχνης Παύλος Φύσσας είναι το υπέροχο άνθος της Νιότης της Ελληνικής

          Κοινωνίας  που  δολοφονήθηκε ,  άνευ αιτίας και αφορμής , μαχαιρωμένος από φασίστες τα μεσάνυχτα 18/19 Σεπτεμ-

          βρίου 2013  στο Κερατσίνι  του  Πειραιά. Γνήσιο τέκνο   της Εργατικής τάξης και της μακραίωνης Ελληνικής

          Αγωνιστικής  Παράδοσης της  Ελευθερίας   αναδεικνύεται ως κορυφαίος εκφραστικός μουσικός ερμηνευτής

          Hit Hot, λαοφιλής δυναμικός  υμνητής της Χαράς  της Ζωής , της Κοινωνικής  Αλληλεγγύης ,της Ανθρώπινης

          Αξιοπρέπειας ,  της Πολιτικής Ελευθερίας , των Νεανικών  Δημιουργικών Οραματισμών του Μέλλοντος ,

          των Υπαρξιακών Αναζητήσεων προς βελτιστοποίηση και  ολοκλήρωση του Ανθρώπου  μέσα στον Κόσμο.

          Ο Παύλος Φύσσας δεν είχε σχέση με κανένα πολιτικό κόμμα , όμως διακρίνεται για την βαθιά του πολιτικοποίηση

          με τις Κλασικές Αξίες της Πολιτικής Κοινωνίας , που εξασφαλίζουν την Κοινωνική Ειρήνη

          και Ευημερία και προάγουν τον Πολιτισμό. Γι’ αυτό προβάλλει την αντιφασιστική αγωνιστικότητα , ενώ συνάμα

          βρίσκεται  αλληλέγγυος προς απόρους και κατατρεγμένους ανθρώπους , τους οποίους ενισχύει υλικά και ψυχολο-

          γικά ,και καταγγέλλει  με τον δυναμικό τρόπο της Τέχνης του  την κοινωνική αδικία , ανοίγοντας προοπτικές ενός

          καλύτερου φωτεινού μέλλοντος.               

                   Η συγκλονιστική αισθητική του ερμηνεία , ως εκπληκτικός συνδυασμός των δυο αδικοχαμένων πρόωρα

          ταλαντούχων  συναδέλφων του Παύλου Σιδηρόπουλου  και Νικόλα Άσιμου , με την επαναστατική αντιφασιστική

           διάθεση κάθαρσης του  σάπιου και άδικου   κατεστημένου ,  βρίσκει τεράστια απήχηση στους κόλπους της  νεολαίας ,

           όμως, συνάμα ,  τον καθιστά   ενεργό κινούμενο στόχο  πληρωμένων δολοφόνων φασιστών , αποθρασυμένων

           από τη νόμιμη εκπροσώπησή τους  στην  Ελληνική  Βουλή .

                  «Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά» γράφει ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Ο νεαρός Παύλος Φύσσας γνώριζε

           τον  κίνδυνο  εξόντωσής του , όταν  τραγουδούσε στο κέντρο της Αθήνας ,καταγγέλλοντας τους φόνους των αθώων

           διαδηλωτών Αλέξη  Γρηγορόπουλου στην Αθήνα και Τζουλιάνι  στην Γένοβα από  αστυνομικά όργανα · όταν

           διακήρυττε παλμικά, σαν φυσική  Νομοτέλεια :

                                                                      «Στην προδοσία δεν χωρά ημερομηνία...είσαστε τύραννοι...

                                                             σ’ αυτή την έξυπνη απάτη την καλοστημένη...

                                                                                      Κι όσοι με απείλησαν με πύρινα δεσμά

                                                                                      θέλω να ξέρουν ότι: Σιγά μη φοβηθώ...                 

                                                             Κάθε  άνθρωπος οφείλει να διεκδικεί Ελευθερία...

                                                             Αρκεί να ανοίξει τα μάτια του , για να δει την μορφή της

                                                             και τα αφτιά του , για ν’ ακούσει την κραυγή της.

                                                                                       Ζήσε αυτό που είσαι

                                                                Είναι θαύμα να πετάς με οδηγό τον εαυτό σου  »

 

         Ήρωας είναι αυτός, που , ενώ γνωρίζει τον κίνδυνο κατά της ζωής του , ωστόσο μπαίνει αποφασιστικά και υπεύθυνα

μέσα στον κίνδυνο  υπέρ της σωτηρίας των άλλων ·είναι ο φωτεινός πυρσός που εισχωρεί μέσα στα σκοτάδια , για να τα

μεταλλάξει σε φως , ανεβαίνοντας με την Αρετή του στην θέωση της Παγκόσμιας Αγάπης.

 

                    Ο  Παύλος Φύσσας εμπνέει κάθε εγρήγορη συνείδηση και αναδεικνύεται ως Παγκόσμιο Σύμβολο

                                                                      των    Αγώνων  της  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ispania1 534 35511379583928

 

 

pavlos-fisas

               

          Στον δρόμο τ’ ουρανού , πού άνοιξε με την ηρωική αρετή του ο Παύλος Φύσσας , τώρα διαδηλώνουν χιλιάδες   έφηβοι και νέοι πανομοιότυποι με την εμφάνιση του Παύλου , με χαρακτηριστικά κοντά παντελόνια,   δυναμικά προτεταμένα χέρια και ξάστερες Ιδέες Ελευθερίας, Αλληλεγγύης, Ειρήνης , Αγνής Δημιουργίας,Αγάπης , Ευθύνης , Σεβασμού κι Εναρμόνισης του Ανθρώπου με τον Σύμπαντα Κόσμο. 

 ef051b155670a1eb9ac26f685568e3c4

809937151 fyssas

katalonia1379580355

 

                                                        Η Ελευθερία δεν είναι μία κοινωνική κατασκευασμένη πολυτέλεια                                                                                                                    Η Ελευθερία είναι Φυσική Νομοτέλεια

                                                  και κατακεραυνώνει τους υβριστές που της βάζουν εμπόδια 

                                 ενώ προχωρεί με τα καλύτερα φωτεινά πνεύματα , διευρύνοντας την αιωνιότητα .

                                                                     Η Ελευθερία είναι Υπαρξιακό Αγώνισμα

                                 και οι αθλητές της , χέρι με χέρι , μεταδίδουν την σκυτάλη της Ευθύνης της Ζωής, 

                                    εγρήγοροι  και άφοβοι μαχητές κατά οιουδήποτε κινδύνου που την απειλεί.

                                                     Οι Αγωνιστές της Ελευθερίας διακρίνονται με τις Αρετές της Ανδρείας,της Φρόνησης,                                                                                 Σωφροσύνης και Δικαιοσύνης· είναι φωτοδότες και καταπολεμούν τα σκότη της μισανθρωπίας.                                                                           Ενάντια στα επικίνδυνα ανθρωποειδή , που λυμαίνονται τις λέξεις και τα εικονικά σύμβολα των  υψηλών Αξιών της Ζωής, και παραπλανούν τα αμαθή πλήθη σε φανατισμούς,μίσος,βία και  καταστροφές(δολιοφθορές,εγκλήματα,κατακτητικούς πολέμους . Ο φασισμός μεταχειρίζεται τα αρχαιότατα ιερά γραμμικά σύμβολα των κοσμογονικών δυνάμεων (Σταυρό,Μαίανδρο,Σημαία, Ε, Λ...),  τα δοξασμένα εμβλήματα της Ιστορικής Παράδοσης(αρχαιοελληνικές περικεφαλαίες , δαυλούς κ.ά.) και θετικές έννοιες(κάθαρση, απελευθέρωση,πατρίδα , δημοκρατία...),ως απατηλές μάσκες , και δολίως παραπλανούν τα πλήθη των ανθρώπων  καταστρέφοντας τον υγιή κοινωνικό ιστό , προς όφελος των ολίγων τυραννικών πλουτοκρατών ιμπεριαλιστών που καταδυναστεύουν την Ανθρωπότητα.

                       Είναι άδικο και υβριστικό να μισούμε το πανάρχαιο, όσο και ο Άνθρωπος , σύμβολο της Ζωής―Άναγέννησης και του Φωτός των φώτων , τον Σταυρό , στην στατική λεγόμενη μορφή του(+) εντός κύκλου-που δηλώνει κοσμική διαδοχή και επανάληψη- ή στην κινητική μορφή της λεγόμενης  σβάστικας , επειδή τα μεταχειρίσθηκαν , μέχρι και σήμερα   οι διαστροφικοί παλιοί και νέοι φασίστες.Συγκεκριμένα, οι ναζιστές αντέστρεψαν την αριστερόστροφη φορά του κινητικού σταυρού της σβάστικας σε δεξιόστροφη , αντίθετη από την εξέλιξη , για να εμποδίσουν την φυσική κοσμική πρόοδο της Ανθρωπότητας και να την σύρουν στην εξαθλίωση,παριστάνοντας τους κοσμοκράτορες . Διότι η δεξιόστροφη κίνηση απάγει στο Παρελθόν και η αριστερόστροφη οδηγεί στο Μέλλον, όπως διεκήρυτταν οι Έλληνες φιλόσοφοι  και το αποδεικνύει η σημερινή επιστήμη .     Αλλά και οι λέξεις των θετικών εννοιών-αξιών έχασαν το αληθινό τους νόημα , αφού επικαλούμενοι το κοινής αποδοχής όνομά τους διαπράττουν τις χειρότερες παρανομίες, ανηθικότητες και εγκλήματα οι κάθε είδους φασίστες άρπαγες της ισχύος και εξουσίας , στα πλαίσια του δήθεν δημοκρατικού πολιτεύματος που επικρατεί   στα περισσότερα κράτη .Και ,βέβαια , δεν είναι ούτε κατ’επίφαση  αντιπροσωπευτική δημοκρατία το καθεστώς , όπου δεν λαμβάνεται καθόλου υπ’ όψιν η άποψη των απλών πολιτών για τα κοινά σοβαρά ζητήματα και μονοπωλούνται οι αποφάσεις από το εξωτερικό ιμπεριαλιστικό κέντρο διαχείρισης,με τους«εθνικούς» υπηρέτες πολιτικάντηδες-δήθεν δημοκρατικά εκλεγμένους- υπαλλήλους τους, σε βάρος των λαών.

                                      Δημοκρατία σημαίνει : η κρατική εξουσία ανήκει στον Δήμο , δηλαδή στον κοινωνικο-πολιτικά οργανωμένον λαό. Στην Δημοκρατία όλοι οι ενήλικοι πολίτες είναι υπεύθυνοι και λαμβάνουν αποφάσεις για τα κοινά ζητήματα.Πώς;Στην αρχαιότητα, εκ περιτροπής εναλλάσσονταν ως συλλογικό σώμα, ανά εξάμηνο στην εξουσία. Σήμερα , με την προηγμένη τεχνολογία , ο συλλογικός διάλογος και η συμμετοχή στις αποφάσεις μπορούν να γίνουν εύκολα και γρήγορα . Όμως, δεν το επιτρέπουν οι υλιστές«κοσμοκράτορες»,που εκβιάζουν και καταληστεύουν οικονομικά τους λαούς και ευτελίζουν τα εκπαιδευτικά προγράμματα , κατασκευάζοντας δούλους υποταχτικούς  και με αύξοντα ρυθμό καταρρακώνοντας την  Ανθρωπότητα . Στην γνήσια Δημοκρατία όλοι οι πολίτες μορφώνονται με καθολική Παιδεία ,ώστε να γίνουν ενάρετοι και υπεύθυνοι για τους λόγους και τις πράξεις τους, για την τύχη και την ευημερία του συνόλου.Έτσι προοδεύουν και αναπτύσσουν υψηλόν πνευματικόν Πολιτισμό . Όμως, ατυχώς, μια γνήσια ιδανική Δημοκρατία δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ έως τώρα σε κρατική κλίμακα. Κι ας μην ξεχνάμε τα εφαρμοσμένα ελαττώματα αυτού του πολιτεύματος , που σκότωσαν τον Σωκράτη , τον Φωκίωνα,φυλάκισαν ισόβια τον γέροντα Φειδία κ.ά., που εξόρισαν αθώους επιφανείς άνδρες, που στερούσαν τις γυναίκες από τα πολιτικά δικαιώματα,      που κατέστρεφαν συμμάχους τους...Γιατί;;;...Διότι είχαν έλλειμμα Μορφωτικής Παιδείας, η οποία διαμορφώνει ολοκληρωμένους υγιείς ψυχοπνευματικά ανθρώπους .Αυτό το έλλειμμα Καθολικής Παιδείας στα σημερινά κράτη αποτελεί την βασική αιτία για τα πάθη και την αδυναμία των λαών προκειμένου να δημιουργήσουν μια διάδοχη καλύτερη για όλους κατάσταση. 

                                     Γνωρίζουμε καλά ότι ο κατακτητικός πόλεμος δεν σταμάτησε στον φασιστικό 2° Παγκόσμιο πόλεμο , διότι μεταλλάσσεται, σαν επικίνδυνος ιός, υποτάσσοντας και εξαθλιώνοντας κράτη και πολίτες, σε ολέθρια αδιέξοδη συνθηκολόγηση και διασυρμό και ανοίγει συνεχώς νέα μέτωπα πολέμων σε όλον τον πλανήτη.Είναι πολλά ακόμη τα θηρία που βρυχώνται μέσα  στον ανώμαλο ψυχισμό εκείνων που ψηφίζουν, στηρίζουν και υπηρετούν τους κάθε λογής φασισμούς.

                         Και είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη των πολλών ,που ανέχονται αυτή την διεστραμμένη κατάσταση .

               Έπεται  κείμενο του Αριστοτέλη , που αποδεικνύει ότι το πολίτευμα που επί πολλές  δεκαετίες μας επιβάλλουν  είναι Τυραννία

               ―όπως εύστοχα τραγουδεί ο ηρωικός Παύλος Φύσσας

                                                                                                    «...είστε τύραννοι»

                                    Αριστοτέλης «Πολιτικά» Ε΄:«Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες , αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματά τους η φρουρά του καθεστώτος , και αφ’ ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές.Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων , η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών , όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων,που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά(...)Επίσης η περιστολή  και ο έλεγχος της εκπαίδευσης των πολιτών , ώστε οι πολίτες να βυθίζονται στην άγνοια, και η με κάθε τρόπο υπονόμευση της  εμπιστοσύνης τους , όπως υποθάλποντας διαβολές αναμεταξύ τους και συγκρούσεις , φίλων κατά φίλων ,του δήμου και των πλουσίων και των πλουσίων μεταξύ τους .Καταβάλλεται προσπάθεια να υπάρχουν κατάσκοποι και ενθαρρύνονται οι πολίτες να καταγγέλλουν ενέργειες και λεγόμενα άλλων πολιτών(...) , η περιστολή της δύναμης των υπερεχόντων και η θανάτωση των υψηλοφρόνων , η απαγόρευση των σισσιτίων , των πολιτικών σωματείων και της εκπαίδευσης των πολιτών  και παντός άλλου  μορφωτικού μέσου , αλλά και η σταθερή επίβλεψη σε όλα όπου αναφαίνονται δυο τινά , ανεξάρτητο φρόνημα και εμπιστοσύνη , επί πλέον δε η απαγόρευση σχηματισμού φιλοσοφικών κύκλων και παντός άλλου είδους τέτοιων μορφωτικών σωματείων. Και     γενικά , όλα τα μέσα πρέπει να μετέρχονται οι τύραννοι , με τα οποία θα αποβούν οι πολίτες αγνωστότατοι αναμεταξύ τους , καθότι η γνώση προάγει την αμοιβαία εμπιστοσύνη των ανθρώπων(...)Χαρακτηριστικό της τυραννίας είναι να μη της αρέσει ουδεμία  αγέρωχη και ελεύθερη πράξη (...)              

        Η τυραννία προς τρεις σκοπούς αποβλέπει  :

―Πρώτον ,στην ταπείνωση των φρονημάτων των υπηκόων (επειδή ο μικρόψυχος δεν μπορεί να επιβουλευθεί κανέναν)

―Δεύτερον, στην αμοιβαία δυσπιστία των πολιτών(επειδή η τυραννία δεν καταβάλλεται, πριν να συνδεθούν κάποιοι με εμπιστοσύνη , γι’ αυτό οι τύραννοι  καταδιώκουν τους αξιοπρεπείς πολίτες , όχι μόνο διότι αυτοί απαξιούν να άρχονται δεσποτικώς , αλλά και διότι  δεν καταγγέλλουν ούτε αλλήλους ούτε τους άλλους)     

                                ―Τρίτον, στην αδυναμία των πολιτών προς τις πολιτικές ενέργειες ( διότι κανείς δεν επιχειρεί τα αδύνατα και συνεπώς ούτε να τα καταλύσει στην τυραννία , εάν δεν έχει την δύναμη προς τούτο)».

         Σήμερα αποδεικνύεται ότι το καθεστώς που επιβάλλεται στις σύγχρονες πολιτικές κοινωνίες με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Δημοκρατία»,στην πραγματικότητα είναι καταπιεστική απάνθρωπη Τυραννία , η οποία σήμερα στην Ελλάδα εκδηλώνεται με την πλέον στυγνή , σε όλους τους αναφερόμενους από τον Αριστοτέλη τομείς και , ακόμη χειρότερα , οι κενόδοξοι τυραννίσκοι της εξουσίας ξεπουλάνε τον ζωτικό εθνικό  πλούτο , την ασφάλεια και ακεραιότητα  της Ελλαδικής χώρας , την ζωή και αξιοπρέπεια των πολιτών, το καλύτερο εργασιακό δυναμικό του  Ελληνικού Λαού , προσβάλλοντας τους Θεσμούς της Πολιτείας και του Ελληνικού Πολιτισμού.

        Ωστόσο, κάτω από τους φοβερούς κλυδωνισμούς των τυραννικών επιθέσεων άρχισε να αφυπνίζεται  το τεχνητά υπνωτισμένο DNA των Ελλήνων και αγρυπνούμε περιφρουρώντας τα Ιερά μας  και τα Όσια . Ο Αγώνας τώρα ενδυναμώνεται , με αληθινή γνώση , αλληλεγγύη ,ευθύνη , αγάπη και

συστράτευση σε ένα κοινό Όραμα :την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Ανθρώπου και την ΙΔΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ του προς τον εντελεχή Κοσμικό του σκοπό .

3D931F87DE7668B60AFC5596A27A929Cme-sinthima-gia-ton-pavlo-fissa-anteksousiastes-diadilosan-sto-kentro-tiCACHE 260X260 1 130399naples-fyssas1238076 574558872610956 1563388087 n

        Καλή Έμπνευση , Καλή Δύναμη στα Ειρηνικά Δημιουργικά Έργα , στο φωτεινό Ουρανοδρόμιο των υψηλών Ιδεών-Αξιών της Ζωής , που με την ηρωική του ενάρετη δράση μάς δείχνει ο Μουσικός Δημιουργός Παύλος Φύσσας , ο δολοφονημένος για τις ειρηνικές του ιδέες από τον φασισμό , όπως και ο Ισπανός ποιητής Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, όπως ο Χιλιανός μουσικός Βίκτορ Χάρα , όπως ο Γρηγόρης Λαμπράκης , όπως ο Νίκος Μπελογιάννης , όπως ο Γάλλος φοιτητής Κλεμάν Μερίκ , όπως..., όπως... Ωστόσο , εκεί που το κακό κόβει ένα υπέροχο άνθος Ελευθεροφροσύνης , ξεφυτρώνουν θαλερά αμέτρητοι άλλοι ανθοί Ελευθερίας . Ο  ψυχικός αγαπητικός ενεργισμός του Παύλου ανθίζει εκατομμύρια Αγωνιστές της Ελευθερίας , της Ειρήνης , της Καλοκαγαθίας και Ομορφιάς της Ζωής . Ο  Παύλος Φύσσας είναι διαρκώς παρών στην Αιωνιότητα της κάθε στιγμής , μπαινοβγαίνει στις ουράνιες και γήινες διαστάσεις και μας λέει χαμογελώντας ,με υπαρξιακή πληρότητα, :  

                                                                                       « Σπαρταράω Ελευθερία» !!!

 35dff6e0b4276c48abce61e809637162 L

                                                                                  «Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ

                                                                          ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΤΩΧΕΙΑ  ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ  ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ   ΜΝΗΜΟΝΙΑ»

                                                           »

 

                                                                         Bertold   Brecht

                                                                   Ο   φ α σ ι σ μ ό ς

 

                                                      Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον

                                                       Καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει     

                                                       Τι κρύβει μες στα δόντια του το ξέρωgrosz

                                                       Καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι .

 

                                                        Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν

                                                        και χάνονται βαθιά στα περασμένα

                                                         Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν

                                                         Μα όχι και το μίσος του για μένα .

 

                                                         Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον

                                                         Δεν θα πεθάνει μόνος , τσάκισέ τον !

 

                                                          Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος

                                                          Που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!

                                                          Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω

                                                           Και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει .

 

                                                           Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα

                                                           Πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου

                                                           και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα

                                                           αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου .

                                                                          

 

 

 

 

parisi fyssas

BARCELONA 420 420diadiloseis-gia-ton-pavlo-fissa-stin-europi

 

                                                                                                        (Σ Υ Ν Ε Χ Ι ΖΕ Τ Α Ι)