14.H MONAXIKOTHTA ΔEN EXEI MONAΞIA

...


Διαβάστε Περισσότερα

13.ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

...


Διαβάστε Περισσότερα

12.Ευχαριστιακή Ζωή

...


Διαβάστε Περισσότερα

11.Το Αίμα της Ελευθερίας-«Χαίρε Αιωνία Νεότης»-Ήρωας-Δεν φοβήθηκα ποτέ...

...


Διαβάστε Περισσότερα

09. Το Ταξίδι - Έρως

...


Διαβάστε Περισσότερα

05. Στο Ταξίδι της Γνώσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

07. Αιθρία: Αναζήτηση της Δυναμικής Γνώσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

06. Διδαχές του Σοφού Θαλή Μιλήσιου

...


Διαβάστε Περισσότερα

08. Νίκος Καζαντζάκης: Βάλε Τάξη στον Κόσμο

...


Διαβάστε Περισσότερα

04. Πυθαγόρειον Ομακοείον Χρυσά Έπη

...


Διαβάστε Περισσότερα

03. Γιορτή Ενηλικίωσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

10. Περί Αντικατοπτρισμού Αυτογνωσίας

...


Διαβάστε Περισσότερα

01. Γέννηση

...


Διαβάστε Περισσότερα

02. Αντικατοπτρισμός Αυτογνωσίας

...


Διαβάστε Περισσότερα
012345678910111213

Τελευταία Άρθρα

5.ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΦΑΙΔΡΟΣ-Ο ΕΡΩΣ ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019
                                         ...
9.ΙΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ
Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2019
                                         ...
47. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019
                                       ...
8.ΙΗΣΟΥΣ - ΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Τρίτη, 23 Απριλίου 2019
                                         ...

14.H MONAXIKOTHTA ΔEN EXEI MONAΞIA

 

                                                                         Η ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΑΞΙΑ

 

 

                   H MONAXIKOTHTA είναι  η δέουσα πορεία προς την εντελέχειά μας, τον αυτοσκοπό της ύπαρξής μας, είναι η συμμετοχή και το εκστατικό άπλωμα στα του κόσμου, που οδηγεί στην συνευθύνη  και την Υπερσυνείδηση του Όλου στην Αιωνιότητα της Ζωής. Είναι η δημιουργική κατάσταση, που έρχεσαι σε επαφή με τον εσώτερον γνήσιον Εαυτόν σου και με το Θείον, που ταξινομείς τις γνώσεις κι εμπειρίες σου και προγραμματίζεις την άριστη δράση σου υπέρ του Συνόλου. 

 

                 Το "αίσθημα της Μοναξιάς" οφείλεται στην ασθένεια της ψυχής, που έχει χάσει τους αγαπητικούς συνδετικούς δεσμούς με την ΄Ολη Ενότητα του Κόσμου. Αντιθέτως, η Μοναχικότητα ανάγεται στην Συνειδητοποίηση της Μοναδικής Προσωπικής  Επαφής του κάθε ανθρώπου με το Όλον της Δημιουργίας, με στόχο την υψίστη Ευεργεσία , την Ευδαιμονία, την Ευαρμονία και την Θέωση στο ΑΓΑΘΟΝ !

        Η  οδυνηρή στείρα κατάσταση του συναισθήματος της Μοναξιάς οφείλεται στην θωράκιση του ΕΓΩ, που αυτοφυλακίζεται και δεν ανοίγεται στο αγκάλιασμα του Αληθινού Εαυτού και του Άλλου, από έλλειμμα αγάπης , ευθύνης, αλληλεγγύης, προσφοράς . Η Μοναξιά αποτελεί άρνηση στην σωστή αντίληψη και γνώση του Κόσμου καθώς και έλλειψη ενσυναίσθησης και συμπάθειας του Άλλου. Είναι ένα άγονο ψυχοπνευματικό περιβάλλον, όπου ο σπόρος αδυνατεί να βλαστήσει, συρρικνώνεται και νεκρώνεται από έλλειψη Ζωτικής Αγάπης. Οι χειρότερες μοναξιές παρατηρούνται στις μεγάλες πολιάνθρωπες πόλεις, με τον πλαστό, ρηχό τρόπο ζωής, στις πολύβουες συναναστροφές και διασκεδάσεις, χωρίς ουσιαστική ψυχική επαφή.

               Η Μοναχικότητα αποτελεί αποστασιοποίηση του ανθρώπου από την επιφανειακή καθημερινότητα για καλύτερη συνολική θέαση Εαυτού  και του Κόσμου. Μέσα στην σιγή του Νου ο άνθρωπος θεάται καθαρότερα τον Σκοπό της Ύπαρξής του στον Κόσμο και δομεί τις υγιείς σχέσεις του προς όλους τους άλλους, ταξινομεί τις γνώσεις , τις αξιολογεί, για να τις κοινωνήσει στους άλλους ανθρώπους . Αποκρυσταλλώνει νοητικά τις εμπειρίες του στον Κόσμο . Συλλαμβάνει νοητικά τις Δομικές Αρχές του Κόσμου και των όντων. Γνωρίζει τον Εσωτερικό Ιδανικό Εαυτό του και αυτοπραγματώνεται . Εμπνέεται  και αυτοσχεδιάζει τις Νέες Δημιουργικές Δομές και Έργα υπέρ του Συνόλου . Συγκεντρώνει τις ψυχοπνευματικές του δυνάμεις υπέρ της Αρμονικής Προόδου του Συνόλου.

             Η Μοναχικότητα επιτυγχάνεται ακόμη και μέσα στο πλήθος, με την Αυτοσυγκέντρωση, τον Διαλογισμό , την Ενδοσκόπηση , την Αυτογνωσία και με την Ελευθερία της Σκέψης και Δράσης μας.

         Κλασικό παράδειγμα μοναχικού ανθρώπου αποτελεί (στο έργο ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλάτωνος) αυτός που αποδρά από το σκοτεινό σπήλαιο της υλικής ψευδαίσθησης και αναρριχάται  να βρει έξοδο προς την Κορυφή, όπου έρχεται σε επαφή άμεση με το πραγματικό  Φως της Πνευματικότητας του Κόσμου . Μέσα στην φωτεινή καθαρότητα κατανοεί νοερά τις αληθινές Αρχές της Δημιουργίας , βιώνει την Ενότητα του Αγαθού και περιχαρής κατέρχεται στο σπήλαιο, για να διδάξει και να εμπνεύσει την Έξοδο των άλλων, αντιμετωπίζοντας και τον κίνδυνο εξόντωσής του από την ακατανοησία τους...