14.H MONAXIKOTHTA ΔEN EXEI MONAΞIA

...


Διαβάστε Περισσότερα

13.ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

...


Διαβάστε Περισσότερα

12.Ευχαριστιακή Ζωή

...


Διαβάστε Περισσότερα

11.Το Αίμα της Ελευθερίας-«Χαίρε Αιωνία Νεότης»-Ήρωας-Δεν φοβήθηκα ποτέ...

...


Διαβάστε Περισσότερα

09. Το Ταξίδι - Έρως

...


Διαβάστε Περισσότερα

05. Στο Ταξίδι της Γνώσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

07. Αιθρία: Αναζήτηση της Δυναμικής Γνώσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

06. Διδαχές του Σοφού Θαλή Μιλήσιου

...


Διαβάστε Περισσότερα

08. Νίκος Καζαντζάκης: Βάλε Τάξη στον Κόσμο

...


Διαβάστε Περισσότερα

04. Πυθαγόρειον Ομακοείον Χρυσά Έπη

...


Διαβάστε Περισσότερα

03. Γιορτή Ενηλικίωσης

...


Διαβάστε Περισσότερα

10. Περί Αντικατοπτρισμού Αυτογνωσίας

...


Διαβάστε Περισσότερα

01. Γέννηση

...


Διαβάστε Περισσότερα

02. Αντικατοπτρισμός Αυτογνωσίας

...


Διαβάστε Περισσότερα
012345678910111213

Τελευταία Άρθρα

46. TΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΙΑΤΡΩΝ
Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019
                                         ...
45.Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΧΤΙΕΤΑΙ!
Παρασκευή, 08 Φεβρουαρίου 2019
                                         ...
04. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΔΡΑΣΤΕΙΑΣ
Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019
                                         ...
14.H MONAXIKOTHTA ΔEN EXEI MONAΞIA
Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018
                                         ...

03. Γιορτή Ενηλικίωσης

                                                                                         Γιορτή Ενηλικίωσης

 

                                                           Ο Ποιητής

 

                                               «Α, η γλυκειά προστασία

                                          που αγρυπνούσε στο πλευρό μας

                                                        ζεσταίνοντας

                                         τα γυμνά πουλιά των ονείρων μας».

                                                                      (Γ. Ρίτσος)

 

Bonali Giuseppe 4

 

Αυτό το πρωινό έχει μία διαπεραστική ενέργεια, που αλαφραίνει το κορμί σε μια αεικίνητη εγρήγορση, έτοιμη για όλα. Μυρίζει κάθε κόκκος γης και αγέρα, τα πλάσματα διαχέουν ένα λεπτό άρωμα σύμμεικτο από τη μοναδικότητα του καθενός. Και μια σιωπή ακινητεί όλο ένταση στο βάθος του βόμβου της ημέρας.

Η μεγάλη γιορτή της ενηλικίωσης : πανάρχαιο έθιμο στις αρχέγονες μητρίδες και πατριές, έγινε γρανάζι στην κοινωνική λειτουργία, μια συμβολική κληροδότηση κοινωνικών ιδιοτήτων, με έδρα την οικογένεια, όπου η μητέρα μυεί την κόρη στην ανάληψη των ρόλων, που πρέπει να παίξει από δω και πέρα και όμοια μυεί ο πατέρας τον γιό. Το τελετουργικό όμως κρατιέται μυστικό, μονάχα παραδίνεται με όμοιο τρόπο, από την μυημένη κόρη, που γίνεται μητέρα, ή τον μυημένο γιό, που γίνεται πατέρας, στην ενηλικίωση της κόρης της ή του γιού του αντίστοιχα.

Γι’ αυτό τον λόγο, τούτη την ημέρα, η χαρά, η περιέργεια, η ανεβασμένη ευθύνη ροδίζουν με έξαψη το πρόσωπο, κι ο τόπος όλος λες κι ανοίγεται, να χωρέσει τα φτερωτά βήματα της προσδοκίας.

1471870 1440471519515987 805582253 n

 

 

Η μητέρα, μέσα στο σοβαρό ένδυμα σπάνιων περιστάσεων, μπαίνει σιγανά και σταθερά στη μεγάλη σάλα. Κρατά ένα κομψό σκαλισμένο κουτί, εμπρός στο στήθος της, και μου γνέφει χαμογελώντας να την πλησιάσω. Οι άλλοι περιμένουν μ’ ένα σταματημένο χαμόγελο. Φοράω το λευκό φουστάνι της παράδοσης, όπως το φόρεσε κι εκείνη κι όλες, οι γυναίκες του σογιού μας και οι αναρίθμητες της γης στην ώρα ετούτη. Έχω υακίνθους στα μαλλιά-αυτούς εγώ τους διάλεξα.

Η μάνα ανοίγει, με αργή σημαίνουσα κίνηση, το χειροτεχνημένο καπάκι. Οι άλλοι με ραίνουν ανθοπέταλα, για την απόλαυση της ζωής, και ρύζια, για την αφθονία των αγαθών. Τραγουδούν ένα τραγούδι, για μένα πρωτάκουστο. Το χέρι της μητέρας σηκώνει μες απ’ το κουτί τον πολύτιμο θησαυρό της ακριβοφυλαγμένης παράδοσης. Κρατάω την ανάσα : Κάτι με τραβάει πιο βαθιά μέσα μου, για ν’ ανοιχτώ δυναμικά έξω, στην κατάσταση, να την αφομοιώσω ως την άκρη-άκρη της. Να προλάβω, να κλείσω αστραπή τα μάτια, για να κρατηθούν ορθάνοιχτα στην πρώτη θέαση αυτής της πολύτιμης κληροδότησης. Με όλα τα μόριά μου θα την κρατήσω, θα την υπερασπίσω και θα την παραδώσω ακέρια, όπως πρέπει, στην ώρα της.

Το ανασηκωμένο χέρι της μητέρας βουτάει μαλακά στο κουτί και σηκώνει βαρυσήμαντα μία μάσκα : ένα προσωπείο σχεδόν διάφανο, πανομοιότυπο με τα χαρακτηριστικά της μητέρας. Είναι το δικό της πρόσωπο που πρέπει να φορέσω.

 1780755 593066197452232 704634064 n

                                                           

 

Οι άλλοι πετούν φούχτες επάνω μου ρύζια και ροδοπέταλα. Η μητέρα παραμερίζει τρυφερά στο πλάι τα μαλλιά μου και προσαρμόζει το προσωπείο επάνω στο δικό μου πρόσωπο. Οι άλλοι χειροκροτούν χαρούμενοι σε κύκλο ολόγυρά μας. Πλησιάζουν κοντά να με συγχαρούν. Γίνονται ασφυχτικοί στους εναγκαλισμούς.

 

 Εγώ κλονίζομαι, να βλέπω μέσα από γυαλί τον κόσμο. Στρέφω τα μάτια με απόγνωση, κάπου να πιαστώ, να σταθμίσω τα πράγματα. Ήταν τόσο απρόσμενη η έκπληξη αυτή.

Αχ, ο καθρέφτης πυρπολεί το δράμα :

Η μητέρα κοιτάζει σταθερή μεσ’ απ’ αυτόν, στο δικό μου είναι ∙ κι είναι ξανά εκεί στο πλάι μου, ο εαυτός της όρθιος χαμογελώντας. Κι εγώ πουθενά.

 

 maska01

 

 

 

Ασφυκτιώ μέσα στο βάρος τόσων εντολοδόχων προσδοκιών, χιλιάδες φορές ξαναπαιγμένων ρόλων : ήχοι, νόρμες, συμβόλαια, πόνοι και ηδονές : όλα επαναλαμβάνονται αμέτρητες φορές σε διαστελλόμενους κύκλους, ξανά και ξανά τα ίδια. Μεγαλώνει ολοένα ο θόρυβός τους, καταλύοντας τις αντιστάσεις. Σπάνε όλα τα κρύσταλλα του μπουφέ. Η λάμπα της οροφής γίνεται εκκρεμές που μεγαλώνει τις ταλαντώσεις του. Οι κουρτίνες αιθερίζονται μετέωρες έξω απ’ τ’ ανοιγμένα παράθυρα. Όλοι συγκλίνουν παρόντες εδώ. Κι εγώ πουθενά.

 

 

Πετάω τη μάσκα στο πάτωμα. Όλα σταματημένα. Μαζεύω τον χαμένο μου εαυτό και τρέχω έξω απεγνωσμένη. Τα δάχτυλά μου ψάχνουν με αγωνία το πρόσωπο:

 

                                        είμαι - εδώ – εγώ - τώρα.

 

                       Ορμάω στους δρόμους απελπισμένη μαζί κι ελεύθερη.

 

swsto-zen-gia-sas

 

                                                               Ο Ποιητής

 

                                          Και να ’σαι όπως γεννήθηκες :

                                          το κέντρο του κόσμου.

      

                                                                                         ( Ελύτης)

 

                                                     Για τον Αυτοσχεδιασμό της Πραγματικότητας : ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ  

 

 

 

                                                                                     *   *   *        

10. Περί Αντικατοπτρισμού Αυτογνωσίας

                                                                                        Περί Αντικατοπτρισμού Αυτογνωσίας

2967

 

 

 

 

Ο καθρέφτης είναι η προβολή της γνωριμίας.                                                   

Έρχομαι και κοιτάζω τη μορφή μου, όπως με βλέπουν οι άλλοι,

φτιάχνω τα μαλλιά, που πλαισιώνουν του προσώπου την έκφραση,

όπου κάποιες φευγαλέες ομοιότητες με τουςγονείς και τους γονείς

των γονιών μου αναφαίνονται και παρέρχονται πάλι στα βάθη

των γονοτυπικών κυττάρων.

 

 

Τι βλέπουν οι άλλοι σ’ εμένα; Αυτή είναι η αιτία για την καθημερινή επαφή

με τον καθρέφτη. Ο έλεγχος της εικόνας μου προς την κοινωνική αναφορά.

Όμως, ο πρώτος λόγος είναι η αυτογνωριμίαείναι αυτός που ξυπνά στο

βρέφος, όταν του πρωτοδείχνουν τον εαυτό του στον καθρέφτη,

ανάμεσα στις μορφές των άλλων, που τους αισθάνεται γύρω του.

Τότε, κατ’ αναλογίαν, διαπιστώνει τη μορφή του, εκεί, όπου

και οι άλλες μορφές.          

Χαμογελάει με βεβαιότητα μιας αρχέγονης γνώσης :

 

                «Ναι. Είμαι εδώ. Με βλέπετε. Με βλέπω»

                 Χαρά και άνοιγμα στη ζωή που κινείται έξω απ’ τον καθρέφτη.

Διαβάστε περισσότερα: 10. Περί Αντικατοπτρισμού Αυτογνωσίας

01. Γέννηση

                                      

         ΠΡΟΛΟΓΟΣ

        

 

 

521659 441699275900602 991527048 n

 

 

Αγαπητοί Φίλοι , για να ενδυναμωθεί και ν’ ανθίσει ο άνθρωπος στην ζωή , όπως αρμόζει στον εσωτερικό σκοπό της ύπαρξής του,στην εντελέχειά του, είναι απαραίτητο να σχηματίσει Βιοθεωρία και Κοσμοθεωρία :

                                    °  τι  είναι ο συγκεκριμένος άνθρωπος μέσα στον Κόσμο και στο Άπειρο Διάστημα,                                                  °   ποιες είναι οι χαρακτηριστικές ιδιότητες και δυνατότητές του και

                           °  ποια τα περιβάλλοντά του,όπου καλείται να εναρμονισθεί με τον καλύτερο τρόπο για την Παγκόσμια Αρμονία .      Η Γνώση του Εαυτού μας , του είδους «Άνθρωπος» και του Κόσμου εξασφαλίζεται με προσωπικόν αγώνα του καθενός ατόμου , σε συνδυασμό με το αποθησαύρισμα της σοφίας της Ανθρωπότητας. Η Βιοθεωρία και Κοσμοθεωρία μας ισχυροποιεί την σκέψη και την δράση μας , αποτελώντας τον μαργαρίτην και το αδαμάντινο περίβλημα , που περιβάλλει τον ατομικό ψυχισμό μας , ώστε να υπερνικά σκοταδισμούς και παραπλανήσεις κατώτερων φθοροποιών συμφερόντων, που επαπειλούν την ζωή ατόμων και κοινωνικών συνόλων.

  Γνωρίζοντας την Ιδανική λειτουργία του Εαυτού και τον αρμονικό ρυθμό του Σύμπαντος Κόσμου γινόμαστε ολονέν ελεύθεροι υπεύθυνοι συνδημιουργοί, προασπιστές της Ενάρετης Ζωής , με Αγάπη , Ειρήνη , Αλληλεγγύη και Χαρά για όλα τα Όντα · έτσι διακτινίζομε το Νυν στο Αιέν , το Τώρα στην Αιωνιότητα !

 

 14898 267560530038432 1611741935 n

 

   Γ Ε Ν Ν Η Σ Η   

 

                            Όταν σκιρτούσα χέρια, πόδια και πρόσωπο

                                                  να γεννηθώ στον κόσμο, μες στους σπασμούς,

 

 

                                                                      η γη καταστάλαζε, κάτω απ’ τις ρίζες των φυτών,

                                                                      το αίμα των τελευταίων πολέμων και τη σκόνη

                                                                      των συντριμμάτων,

                                                                      οι λαοί έγλυφαν τις πληγές τους

                                                                      οι εξουσίες ετοίμαζαν καινούργια όπλα

                                                                      μυριάδες μορφές ζωντανών πλασμάτων είχαν χαθεί

                                                                      απ’ τη ζωή του πλανήτη

                                                                      εκατομμύρια άνθρωποι πέθαιναν από πείνα

                                                                      η επιστήμη ανακάλυπτε τον τέταρτο δακτύλιο

                                                                      του Κρόνου  

                                                                      άγγελοι ύφαιναν τα νέα άνθη

                                                                      και οι φωνές των προφητών

                                                                      χτυπιούνταν πάνω στις αντανακλάσεις τους

                                                                      σε απωθημένα ύψη φωτός

                                                                      περιδινούμενες

 

      

                                                                                                    Εγώ, πιάστηκα στο άρωμα της φρέζιας

                                                                                                    και φανερώθηκα

 

 

                                                                    «Στόχευε τον εαυτό σου

                                                                                         μεσ’ απ’ το άχρονο ρεύμα του παντός»:

                                                                                                                      η ηχώ της ορμής                          

                                                                                                                                ανοίγει τα μάτια μου.      

                                                                                                                                                                         

 milva 212

 

 

 

  

           "Svarta Rosor"=Mαύρα Τριαντάφυλλα.........είναι τα Αιθερικά Φιλιά της βαθειάς Νύχτας τ' Απείρου...!!! 

Ουσιώνουν το Μυστικό Άρωμα της Γενεσιουργού Αγάπης!!!!!!!!...και διαθλώνται στα χρώματα του Ουρανίου

Τόξου...!!!  Αυτή είναι η τροφή του  Ανθρώπου !!!!!   

 


 

02. Αντικατοπτρισμός Αυτογνωσίας

                                                                                   Αντικατοπτρισμός   Αυτογνωσίας

 

 72887 463126703735906 105101742 n

                                                                                                    Ο Μ Ο Λ Ο Γ Ι Α

                                     

     Ωραία μαλλιά κυματιστά, πρόσωπο, χείλη, μάτια στο χρώμα του μελιού :Ο καθρέφτης : μάτια στα μάτια κοιτάζουν ακίνητα να εγγράψουν συνολικά :Μαλλιά, πρόσωπο, χείλη, μάτια:ποιά είμαι; στο απόλυτο κενό του Παντός

                                                                                                       ποιά είμαι

                                                                                                       ποιός είμαι  }    συγχρόνως

                                                                                                       τί είμαι            

όπου ποια- ποιος- τι είναι ένα :μία καθαρή έννοια χωρίς δειγματισμό ∙ εντελώς υπαρξιακή ∙ μία άριστη ατομικότητα που προσπαθεί, σαν ένα καινούργιο φουστάνι, να χωρέσει μέσα της την σφίζουσα απεραντοσύνη : ποια είμαι ;;;

Διαβάστε περισσότερα: 02. Αντικατοπτρισμός Αυτογνωσίας